| MelzeC0vEr's profile.:+*+:. Me|zeC0vEr` .:+*...PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
April 21 เพื่อน เพื่อน คือ...ทุกสิ่ง ทุกอย่าง
ยิ่งกว่าแฟนก้อว่าได้
ไม่ตามใจมัน ก็ไม่ด่า แต่ถ้ามันไม่ตามใจเราเราก็ด่าได้ โดยที่มัน และเราไม่โกรธกัน   เพื่อน เมื่อโกรธกันสามารถกลับมาคืนดีกันได้
โดยไม่ต้องเก็บความสงสัยว่า
เรื่องที่โกรธกันคืออะไร ผ่านแล้วก็ผ่านไป เพื่อนคือที่พึ่งยามเป็นทุกข์
เพื่อนคือที่ปรึกษา ตั้งแต่เรียน ทำงาน จนจะแต่งงานก็ยังต้องปรึกษามัน   เพื่อน คอยสับรางเวลารถไฟจะชน เพื่อนคอยโกหกพ่อแม่ เวลาไปเที่ยวแต่บอกว่าไปทำงาน
เพื่อนคอยบอกแฟนว่าเรากำลังอยู่กับมัน ทั้งที่จริงเราไม่ได้อยู่กับมันหรอก
และเพื่อนก็คือคนจ่ายค่าข้าวเวลาเราไม่มีเงิน  เพื่อน คือ ทุกอย่าง
ถ้ามีคนที่รู้จักกันไม่นาน
ถามว่าจะให้เลือกหนึ่งคน
ระหว่างเค้าซึ่งคบกันมา 1 ปี
กับเพื่อนซึ่งคบมาประมาณ 15 ปี
ว่าจะเลือกใคร
ตอบได้แบบไม่ต้องคิดเลยว่า  เพื่อน ถัาเราจะต้องเอาคนเข้ามาในชีวิตอีก 1 คน ซึ่งก็ยังไม่รู้อะไรกันมาก กับเสียคนที่เรารู้จกกันมาเป็น 10 ปี เราว่าทุกคนก็ต้องมีคำตอบเหมือนกับเรา เพราะเราไม่สามารถเอาแต่ละคน มาบวกและลบกันเพื่อให้ผลลัพธ์เป็นศูนย์
เพราะฉะนั้นเราก้อต้องเลือก สิ่งที่มีค่ามากกว่านั่นก็คือ
 เพื่อน  some time happy… some time sad… but all time friend ถ้าเราสนุก ไปเที่ยวโดยไม่มีมัน
แล้วเล่าให้มันฟัง มันก็ไม่ว่าอะไร
แล้วถ้าเราเที่ยวแล้วเกิดปัญหา
เราตามตัวมันมา มันเคยพูดไหมว่า "กุไม่สน มึงไปเที่ยวไม่ชวน มึงก้อแก้ไขเองแล้วกัน"
คำพูดอย่างนี้ไม่มีทางออกจากปากเพื่อน มีแต่ "อยู่ไหน เป็นอะไร" แล้วก็บอกว่า กุจะรีบไป !!
January 30 คิดถึงพวกโรงเรียนสาธิตเครือราชภัฏอ่ะ
เค้าจะจัดแข่งกีฬาสาธิตสัมพันธ์
2 ปี มีครั้งนึง ครั้งแรกที่ได้ไป
ตอนนั้นอยู่ ม.2 เพิ่งหัดเล่นบาสไม่นาน
ยังอ่อนอยู่ เลยเป็นตัวสำรอง T_T
แล้วก้อไม่ได้ลง แล้วพี่ๆ ก้อแพ้ รุสึกได้ที่ 3 มั๊ง
จำได้ว่าไปแข่งที่อยุธยา ตื่นแต่เช้าแน่ะ
แบกรองเท้าบาส กะลูกบาส
กะกระเป๋าเปลี่ยนชุด ขึ้นรถเมล์
คนแม่งก้อมอง -*-
จำได้แค่นั้นแหละ รุแต่ว่าแพ้ เพราะไม่ให้กุลง!!
พอ ม.4 มันเวียนบรรจบมาอีก 1 รอบ
คราวนี้ พวกพี่ๆ ที่เคยมะให้กุลง
จบม.6 ไปหมดแล้ว เหลือแค่ไม่กี่คน
ด้วยความที่ 2ปีผ่านไป
กุโปรมากๆ (มะได้เข้าข้างตัวเองน๊ะ)
กุก้อได้เป็นตัวจิงตลอด
ปีนั้น ไปแข่งที่มหาลัยมหิดล
รุสึกบ้านสมเด็จ หรืออะไรไม่แน่ใจ เป็นเจ้าภาพ
แล้วเค้ามะมีสนามใหญ่พอให้ หลายๆ โรงเรียนแห่ไป
เลยไปจัดที่มหิดล
คราวนี้ดีหน่อยไม่ต้องแหกขี้ตาเหมือนตอน ม.2
มันมะไกลเท่าอยุธยา
กุก้อยังคงแบกลูกบาส+รองเท้าบาส+กระเป๋า
ให้คนบนรถเมล์หันมามองอยู่ดี - -
ปีนี้แรดไง อยากได้หลายๆ เหรียญ
เลยไปลงวิ่ง
วิ่งอ่ะมะเท่าไหร่ แค่ 800 เมตร
ลงเพราะมันไม่มีคนแย่งลง
แล้วอีกอย่าง ตอนกีฬาสีที่โรงเรียน
วิ่ง 800 แอมแดกเหรียญทองตลอด
เลยกะว่ามู๋ๆ ลงไปเอาหลายๆ เหรียญดีก่า
ซ้อมวิ่งก้อไม่เคยซ้อมน๊ะ
อ้างเค้าว่า ซ้อมบาสก้อต้องวิ่งรอบสนามบาส 20รอบ
แต่จิงๆไม่มีใครวิ่งครบ 20 หรอก
มีกุนี่แหละโกงน้อยสุด กุวิ่งประมาณ 14-18 รอบ
คนอื่นแมร่ง 10 รอบ ครบแล้ว
กุวิ่งน๊อครอบแม่ง 3 รอบ แม่งเสือกครบ 20 ก่อนกุ ดูมันดิ
โรงเรียนกุอาจารย์แม่งก้อขี้เกียจ
ตารางแข่งก้อไม่ไปเอา รู้กันวันแข่งนั่นแหละ
พอไปถึงมหิดล เดินแรดไปแรดมา
มีคนเค้าบอก พลอย little voiceอ่ะ อยุ่สวนสุนันทา
ขึ้นเชียร์ด้วยอยู่ ม.1 คนก้อแห่กันไปดู
กุก้อไปกะเค้าแหละ เห็นหัวเท่าไม้ขีด
คนแมร่งเยอะจัด ดูได้แปบเดว ประกาศประกาศ
นักเรียน ช/ญ ที่จะลงแข่ง วิ่ง 800 เมตร
ให้มารายงานตัวที่... ด่วนค่ะ
กุก้อ ชิบหายละ อีก 10 นาทีบาสแข่ง
กุต้องไปวิ่ง 800 ก่อนแข่งบาส - -lll
800 เห้อะไรแข่งรายการแรก
ด้วยความซวย เลยฝากรองเท้าบาส+ลูกบาส+กระเป๋า
ไว้ที่น้อง (เพื่อนชื่อน้อง) แล้วแจ้นไปรายงานตัว
ดีนะ ผู้ชายมันวิ่งก่อน เลยมีเวลาทำใจแปบนึง
วอร์มเวิมไม่มีเลย มันล่อซะรายการแรก
ปกติกุจะวิ่งธรรมดาก่อน ไม่เร็วมาก
แล้วค่อยไปสปีดตอน 200เมตรหลัง
แต่พอมาเจอนี่ แม่งเพิ่งจะสต๊าท
รีบไปตามควายที่ไหนวะแสด วิ่งหยั่งกะแข่ง 100 เมตร
กุก้อบ้าจี้ ไม่ยอมมัน ครบ 800 เมตรนี่ขากุไม่มีแรงเลย
ปวดมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
กุเพิ่งรู้ซึ้ง อาการคนวิ่งแล้วมาฟุบตรงเส้นชัย
กุเคยคิด ว่าวิ่งแค่นั้น เหนื่อยไรมากมาย
กุเคยวิ่ง หมดแล้ว 100 200 400 แต่ไม่เคยเปนแบบนี้ไง
นี่ครั้งแรกเลยที่กุวิ่งแล้ว ขาไม่มีแรง
ดีนะกุยังได้เหรียญทอง(แดง T_T)
ไม่เปนไรที่ 3 ก้อยังดี
พี่เค้าเอาน้ำมาให้แดก ก้อแดกไม่ลง
ซักพัก จารย์วิ่งมาตาม
เฮ้ยเพ็ญสิริ บาสแข่งไป 5นาทีแล้ว
ขากุยังไม่มีแรงเลย ให้กุไปแข่งบาส T_T
น้ำก้อไม่ได้แดก ลากขาปวดๆ ไปสนามบาส
ไปถึงจะให้กุลงเฉยเลย กุจะตายห่าแล้ว
ไม่ดูกุมั่งเลย T_T
พี่นวล(จารย์ห้องพยาบาล) เอาสเปร์คลายกล้ามเนื้อ
มาพ่นๆ ไม่พอ! มันมีหลายกะป๋อง
รุมพ่นขากุกันใหญ่ แล้วแม่งเย็นอ่ะ - -
แต่ดีขึ้นเยอะเลย นั่งพ่นได้ไม่ถึง 5 นาที
กุต้องลง!
ด้วยความที่ฟิตมาจาก 800 เมตร
ไม่รู้กุเกินขีดจำกัดแบบใน prince of tennis รึป่าว
วันนั้นฮ๊อทมาก แย่งลูก+ชู๊ตลงตลอด
เท่าที่จำได้ ไม่มีชู๊ตพลาดเลยมั๊ง
จำคะแนนไม่ได้เพราะไม่ได้สนใจคะแนน
รู้แต่ ถ้าสมมติคะแนน 40-18 กุชนะใช่มะ
กุว่ากุทำแต้มเกิน 30
แข่งรอบแรกผ่านไป แข่งกะโรงเรียนไหนไม่รู้ลืม
ชนะแบบขาดลอย เพราะกุตัดลูก แล้วเลย์เดี่ยวลงตลอด
ชนะรอบแรก พอเข้าอีกรอบนึง ก้อชนะอีก
ความฮ๊อทมันยังคงเหลืออยู่
พอรอบชิง กุไม่ไหวแล้ว 2เกมส์ กุวิ่งอยู่คนเดียว
กุเลยขอไม่ลง เพราะอาการที่ขามันเริ่มอีกแล้ว
กุก้อกะว่า กุไม่ลงสงสัยแพ้แหง
ไม่เปนไรเอาเหรียญเงินก้อได้
ครึ่งแรกกุนั่งดูด้วยความ เฉยๆมาก
คะแนน อีกโรงเรียนมันก้อไม่ทิ้งห่างเท่าไหร่
คะแนนพอๆกัน ตลอด
ครึ่งหลัง เพื่อนๆกุมันไม่ไหวแล้ว
มันจะเปลี่ยนตัวกัน 4คน
โอโห ตัวสำรองที่นั่งอยู่ เด็กม.1 ม.2
ไม่ผ่านทุกคน!
มรึงจะเปลี่ยนตัวได้ไง
กุเลยซวยต้องลากขาปวดๆ ลงไปแข่งอีก
ดีนะเพื่อนๆ มันยังทนได้ถึงเฮือกสุดท้าย
วันนั้นเลยได้ถ้วย มาประดับโรงเรียน !!
ตอนเย็น แข่งครบทุกกีฬาแล้ว
เหลือบอลรอบชิง กุก้อไม่ชอบดูบอล
กุเลยจำไม่ได้ว่าโรงเรียนกุได้ชิงป่าว - -
พอบอลจบ เค้าก้อเข้าแถวเป็นโรงเรียนๆ
รอแจกเหรียญ ไอ่ตอนที่ให้ไปรับถ้วยบาส
กุตื่นเต้น หัวใจตึ๊กตั๊ก มันเป็นอะไรที่ภูมิใจมากๆ
แต่กุไม่ได้ไปรับถ้วย กุหมดแรงนั่งอยุ่ข้างคนถือป้าย ร.ร. T_T
คิดถึงวันนั้นทีไร ก้ออยากเล่นบาสทุกที
คิดถึงทีไร ต้องยิ้มอยู่ในใจทุกที
เสียดายที่ไม่ได้เล่นบาสอีกแล้ว
เสียดายที่ตอน ม.5 บ้าเกมส์มากไปหน่อย
เสียดายที่ไม่ได้อยู่ถึง ม.6 สาธิตสัมพันธ์ ปี 47
ไม่งั้นอาจจะได้ภูมิใจแบบนี้อีกครั้งก้อได้ T_T
หลังจากไม่ได้ไปโรงเรียน
เคยแว๊บไปสนามบาสแป๊บนึง
ยืมลูกบาสเค้ามาชู๊ต 1 ที
มัน ว่าว!
ไม่ได้เล่นปี 2ปี ไม่มีแรงเลย
คิดแล้วก้ออยากเล่นบาสสสสสส
แงงง December 20 กิ๊กิ๊ววววว         บ้านกุ(บ้านกวาง) เป็นไข้เลือดออก
ทั้งบ้าน 9 คน นะจ๊ะ
ล่อไข้เลือดออกไป 6 ราย
เริ่มจาก แม่(แม่กวาง) เป็นแล้วหาย
พี่กบเป็นต่อ นอนโรงบาล
กวางกะพ่อ(พ่อกวาง นั่นแหละ) เป็นพร้อมกัน
ห่างพี่กบไม่นาน 3-4 วัน
เอ(คนใช้) ไปนอนเฝ้าพี่กบ 1 คืน
กลับมาไข้(เลือดออก)แดก
ผ่านไป 4-5วัน พี่กบออกโรงบาล
พ่อก้อหายแล้ว เอก้อเกือบหายละ
กวางยังนอนซม
มะ 2 วันก่อน กุเป็นผื่นแดงๆ เต็มเลย
กุก้อสงสัย กุเป็นด้วยป่าววะนี่
ไปหาหมอ (คนละหมอกะ 5 รายบน)
หมอบอก มะมีไข้ แค่แพ้ธรรมดา
เอายาไปแดก มะหายพรุ่งนี้มาใหม่
วันต่อมา(มะวาน) กุก้อมะหาย
ไปใหม่ เจอหมอ ที่ให้ยาบ้านกุไปแล้ว 5 ราย
หมอบอก แพ้อะไรล่ะแบบนี้
ไข้เลือดออก คนที่ 6 แล้วนี่
แต่กุมะมีไข้
หมอบอก ผื่นขึ้นเนี่ย มันจะหายแล้ว
เลยให้วิตามินบีมาแดก
กุก้องง ดีเนอะ ไม่ต้องนอนปวดหัวแบบ 5ราย(ข้างบน)
คนอื่นเป็นแล้ว แดกข้าวมะได้
นอนทั้งวัน ปวดหัวทั้งคืน
กุอยุ่ดีๆ ผื่นขึ้น แล้วหายเลย
ดีเนอะ
เพิ่งไปเอาแผ่นคุณกีกี้ เวอร์ชั่นใหม่มา
มะค่อยยิ้มๆ ทะไหร่ เพราะคนถ่ายมะหล่อ
เหลือ กีกี้ ยังมะเป็น ไข้เลือดออก
อย่าเป็นเลยเน๊อ น่าจ๋งจ๋าน
 December 08 Nanaมะวาน ไปดู
 กะกวาง พี่เติ้ล พี่แป๊ก อีฟรีส พี่ท๊อป หนังรัยมะรุ
ดูแล้วรุสึกว่านาน แต่มันแค่ 2 ชม.
ซึ้งจิงๆ ชอบนานะ(ฮาจิ) คนที่ผมยาว บ๊องดี
 ตอนแรกกะว่า จะเลิก up blog แระ
อยู่ดีๆ กวางก้อคิดอยากทำมั่ง
ก้อเลยสอนๆ
ทำไปทำมา สวยก่าของแอมเป็น 10 เท่า
ของแอมทำแล้วมันก้อธรรมดา
ไม่หรูหราแบบชาวบ้านเค้าเล้ย
งอนแล้ววววววว
 November 07 จุ๊บๆ.:+*+:. .:+*+:.
:+ Happy Birthday +:
+. to .+
+. Kikie .+
+. .+
'v'
ขวบนึงแย๊วน๊า ขอให้สวยขึ้นๆ นะค๊า
น่าร๊ากแบบนี้ ทุกๆ วัน
.:+*+:. .:+*+:.
:+ Happy Birthday +:
+. to .+
+. Kikie .+
+. .+
'v'
ขอให้ฟันขึ้น เร็วๆ ยิ้มทีมีแต่เหงือก
กินเก่งๆ หน่อยน๊า นมกะข้าวอ่ะ
จะได้ไม่เตี้ย แต่ถึงเตี้ยก้อรักน๊า
.:+*+:. .:+*+:.
:+ Happy Birthday +:
+. to .+
+. Kikie .+
+. .+
'v'
ไม่รู้จะพิมพ์ไรแล้ว พิมพ์ไปก้ออ่านมะออก
อยากได้ไรวันเกิด ขอลุงๆ ป้าๆ เอาเน๊อ
จุ๊บๆๆ
|
||||
|
|
